Publikacje
Ku słońcu, Wyd. Świat Książki, 2010
Ku słońcu
Refleksyjna powieść obyczajowa, umiejscowiona we współczesnym Szczecinie. Magda, córka Jana i Marysi (znanych z powieści „Bambino” nominowanej do wielu nagród w 2009 roku), powraca po latach z zagranicy do rodzinnego miasta, by pożegnać umierającą Ulę, swą ukochaną ciotkę… Szeroko zakrojona panorama losów trzech pokoleń Polaków na tle przemian społecznych, politycznych i mentalnych ostatniego trzydziestolecia, od walki z “komuną” po lustrację. Wnikliwa psychologicznie historia o miłości, odchodzeniu i poplątanych ścieżkach życiowych wyborów.
Bambino, Wyd. Świat Książki, 2008 Warszawa
Ż
ycie mieszkańców Szczecina czasów PRL
Niemal pół wieku obejmuje ta barwna panorama „polskich losów” ludzi, którzy po wojnie znaleźli się w Szczecinie. Maria przybyła tu z ubogich Kresów, Janek z bogatej Wielkopolski, Ula ma naprawdę na imię Ulrike i chowa w tajemnicy niemieckie pochodzenie, tak jak Stefan ukrywa, że jest Żydem. Oderwani od swych rodzin, w mieście bez tradycji, próbują zbudować coś nowego, swojego. Uczą się, pracują, szukają ciepła i miłości.
Lecz układając swe życie, nie są w stanie wyzbyć się kompleksów i nawyków, wpojonych im w trudnym dzieciństwie, bo nie da się uciec od swego pochodzenia… Oryginalna narracja i świetnie wyeksponowane szczegóły życia w PRL.
Powieść została uhonorowana tytułem Książki Lata Biblioteki Raczyńskich, a także znalazła się wśród tytułów nominowanych do Nagrody Literackiej “Gdynia” oraz Nike 2008.
Gender dla średnio zaawansowanych. Wykłady szczecińskie, Wyd. W.A.B 2008
Pierwszy w Polsce zbiór wykładów na temat kulturowych, obyczajowych i praktycznych konsekwencji płci. Autorka analizuje teksty literackie, praktyki interpretacyjne, retorykę życia codziennego i nasze obyczaje w kontekście teorii feministycznych. Jej wykłady wykraczają poza ramy gatunku, zachowując wszystkie zalety komunikacji bezpośredniej – wykorzystują anegdoty, opisują prawdziwe spotkania ze studentami, zawierają także wątki autobiograficzne. Zgodnie z duchem współczesnej humanistyki, łączą różne dyscypliny, zacierają granice między dyskursami, nie tracąc z oczu czytelnika. Godzą teorię z praktyką życiową i konkretnymi zastosowaniami, odwołując się przy tym do polskich realiów.
źródło WP.PL
Smaki i dotyki, Wyd. Świat Książki 2006 Warszawa
„Nie potrzebowałam grupy wsparcia, najlepszym wsparciem, od dawna, byłam dla siebie ja sama” – mówi bohaterka jednego z opowiadań w monologu alkoholiczki. Ale to gorzki pozór: wszystkie opisane przez Ingę Iwasiów kobiety potrzebują zrozumienia, fizycznej bliskości, ciepła i poczucia bezpieczeństwa. I dlatego, choć dzieli je narodowość, pochodzenie, sytuacja finansowa i osobista, znacznie więcej je łączy…„Nie potrzebowałam grupy wsparcia, najlepszym wsparciem, od dawna, byłam dla siebie ja sama” – mówi bohaterka jednego z opowiadań w monologu alkoholiczki. Ale to gorzki pozór: wszystkie opisane przez Ingę Iwasiów kobiety potrzebują zrozumienia, fizycznej bliskości, ciepła i poczucia bezpieczeństwa. I dlatego, choć dzieli je narodowość, pochodzenie, sytuacja finansowa i osobista, znacznie więcej je łączy… więcej »
Rewindykacje. Kobieta czytająca dzisiaj, Wyd. Universitas, Kraków 2002.
“Nie mam watpliwości, że płeć i czytanie to pojęcia nierozdzielne. jak płeć i pisanie – także tej książki. Złożyły się na nią analizy krytyczne dotyczące przede wszystkim “męskiego tekstu kultury”, a więc wybrane z mojego kilkunastoletniego dorobku recenzenckiego i naukowego pod katem płci autora, czyli odwrotnie niż zwykło się to praktykować. Zwykle bowiem to kobiety są “płcią drugą” i ich obecność w podręcznikach, syntezach, esejach wymaga podkreślania szczególnych reguł wyboru; najczęściej jest marginalna. Przełamując ten tematyczny monopol woman studies skupiają się natomiast na twórczości autorek, co także może sprawiać wrażenie stosowania odrębnych (dla wielu: ulgowych) kryteriów. Ja poświęcam niemal całość mężczyznom, nie dlatego jednak, że tę płeć uważam za “uniwersalną”, ale dlatego, że tropienie jej znaczenia uznaję za rewers kultury, która to znaczenie awansowała do miana oczywistości”.
Kresy w twórczości Włodzimierza Odojewskiego. Próba feministyczna, Szczecin 1994.
Lektura tej pracy nie pozostawia czytelnika obojętnym. Może zjednać go sobie odwagą poszukiwań interpretacyjnych i sugestywnością stylu, a może też wzbudzić potrzebę stanowczej polemiki. (…)
Niezmiernie sugestywna narracja jej pracy, operująca zarówno emocjonalnym napięciem, jak i bardzo ambitna w poszukiwaniach intelektualnych, wydaje się jednak niekiedy zacierać granice i zmieniać zależności pomiędzy różnymi kategoriami zjawisk. Tak chyba dzieje się chwilami z pojęciem “świata kresowego”. Autorka mówi zazwyczaj o Kresach jako pewnym wyobrażeniu, o literackiej – czy szerzej: kulturowej – mitologii, nakładającej się na tradycję historyczną. W ten sposób Kresy traktowane są jako zjawisko kultury, mogące być przedmiotem opisu.
Chwilami jednak autorka zdaje się niepostrzeżenie zmieniać perspektywę i przechodzić od podstawy interpretatorki fenomenu Kresów do postawy uczestniczki pewnej rzeczywistości kulturowej.
- z recenzji Dr Hab. Małgorzaty Czermińskiej
