O autorce

Inga Iwasiów to pisarka czytająca, a czytelniczka – znakomita. Badaczka literatury traktująca współczesną humanistykę jako wyzwanie i spotkanie, twórczy dialog rozmaitych poststrukturalistycznych metodologii. Niejednokrotnie stawała w obronie beletrystyki sprzedawanej w supermarketach, jednocześnie wskazując na niebezpieczeństwa uproszczonego modelu świata, jakie często funduje kultura popularna. W książkach naukowych Iwasiów zadaje prowokacyjne pytania utworom kanonicznym, ale jest także podejrzliwa w stosunku do używanych przez siebie metod badawczych. „Jesteśmy multiczytelnikami w multipleksach multitekstów” – napisze w Gender dla średnio zaawansowanych, jasno wskazując na wielość możliwych interpretacji oraz na niemożność ich domknięcia.

Wykładowczyni pisząca wiersze i powieści, krytyczka literatury i redaktorka „Pograniczy”, profesorka-feministka. Hanna Serkowska określiła jej książki badawcze jako „poetycką eseistykę”, a Jerzy Smulski zwrócił uwagę na „uwodzicielski urok naukowego pisania Ingi Iwasiów”. Napisała książkę o prozie Włodzimierza Odojewskiego, kolejną poświęciła twórczości Leopolda Tyrmanda, przekraczając zakreślone przez studia kobiece granice i próbując nie tylko zreinterpretować prozę pisaną przez mężczyzn, ale także ocalić ją dla siebie, korzystając przy tym z narzędzi krytyki feministycznej. Takie podejście sprawiło, że piszący o jej metodzie stawiają jej projekty w jednym rzędzie z pracami Kate Millett czy Lucy Irigaray.
Zgodnie z feministycznymi postulatami Inga Iwasiów przekracza nieustannie granice dyskursu akademickiego, wskazując na kategorię lokalności, zaborczość głównego nurtu oraz pułapki autorytetu. Tak zakrojony projekt naukowo-rewolucyjny współtworzy myślenie o przebudowie humanistyki i uniwersyteckiej dydaktyki, a także przenika jej utwory literackie, w których spotkać można postaci wykładowczyń oraz studentek i studentów. To wszystko sprawia, że lektura książek Iwasiów jest wymagająca i pełna czytelniczych epifanii, na tych, którzy dadzą się uwieść, czeka droga pełna przygód i intelektualnych zwrotów akcji.
W poetyckim tomie Miłość autorka konsekwentnie unika rozróżnień rodzajowych, igrając z czytelniczymi przyzwyczajeniami, w zbiorze Miasto-ja-miasto bohaterem jest nie tylko Szczecin, ale także praca badaczki i redaktorki. Opowiadania Smaki i dotyki przyniosły m.in. opowieści o wojnie i nowym porządku w post-Jugosławii, o miłości lesbijskiej czy opowiadanie Kobieta z kotletem. Brednia paraakademicka, której bohaterką jest 17-letnia Anna przynosząca mielone strajkującym robotnikom. W powieści Bambino Iwasiów opowiedziała o powojennych losach Kresowiaków przesiedlonych do Szczecina, tym samym powieść ta to nie tyle saga rodzinna, co przede wszystkim opowieść o najnowszej historii Polski, obejmująca losy protagonistek i protagonistów od dwudziestolecia międzywojennego aż po stan wojenny. Autorka opowiedziała o okresie PRL-u bez uciekania się do groteski lub korzystania z poetyki lustracyjnej. Ku słońcu to w pewnym stopniu kontynuacja Bambino, spotkamy tu tych samych protagonistów i dowiemy się, co przydarzyło im się po transformacji ustrojowej. Jednak oprócz przyglądania się opozycyjnemu podziemiu i byłym pracownikom bezpieki, powieść ta jest także powieścią uniwersytecką, czyli fabuła dotyczy życia uczelni, relacji wykładowczyń i studentek/studentów, bardzo łatwo można więc ulec pokusie, by czytać ją jak powieść z kluczem.

Inga Iwasiów jest także promotorką feministek i to nie tylko tych, które pisały u niej prace magisterskie i doktorskie, ale wszystkich których zafascynowały jej teksty, które zaczęły swoją przygodę z feminizmem od lektury przewrotnej i pełnej ironii książki-wykładu Gender dla średnio zaawansowanych lub np. od Rewindykacje. Kobieta czytająca dzisiaj. Jej popularność można łatwo zbadać, czytając feministyczne książki pisane w Polsce – wystarczy zerknąć do bibliografii lub do indeksu nazwisk. Iwasiów wspiera też adeptki krytyki feministycznej publikując recenzje z ich niskonakładowych książek, a także znajdując w swoich pracach miejsce dla wypowiedzi studentek. Jej naukowa działalność przyczyniła się do włączenia w obręb teorii literatury krytyki feministycznej, a jej akademicka aktywność uprawomocniła jej istnienie w literaturoznawstwie.